ಮೈಸೂರು: ತಮ್ಮ ಮಾಧುರ್ಯಭರಿತ ಕಂಠದಿಂದ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಸಂಗೀತಪ್ರಿಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆರು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಆಳಿದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಗಾನಕೋಗಿಲೆ ಎಸ್. ಜಾನಕಿ ಅವರು 88ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿನ ಖಾಸಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ.ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರಸಂಗೀತ ಲೋಕದ ಒಂದು ಸುವರ್ಣ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಇಂದು ತೆರೆ ಬಿದ್ದಿದೆ.
ಸಾವಿರಾರು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದ ಗಾಯಕಿಯರು ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಾಡಿಗೂ ಜೀವ ತುಂಬಿದ ಧ್ವನಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಪರೂಪ. ಅಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಧ್ವನಿಯೇ ಜಾನಕಿ ಅಮ್ಮ. ಅವರ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಭಾವ, ಸ್ವರದ ಏರಿಳಿತ, ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಅಪೂರ್ವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಭಾರತೀಯ ಸಂಗೀತ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಅವರಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ "ಜಾನಕಿ ಅಮ್ಮ", "ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಗಾನಕೋಗಿಲೆ" ಎಂದು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
1938ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 23ರಂದು ಜನಿಸಿದ ಸಿಸ್ತ್ಲಾ ಶ್ರೀರಾಮಮೂರ್ತಿ ಜಾನಕಿ, ಕೇವಲ ಗಾಯಕಿಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರಸಂಗೀತದ ಜೀವಂತ ದಂತಕಥೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದರು. 1957ರಲ್ಲಿ ತಮಿಳಿನ ವಿಧಿಯಿನ್ ವಿಲಾಯಟ್ಟು ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯನ ಆರಂಭಿಸಿದ ಅವರು, ಮೊದಲ ವರ್ಷದಲ್ಲೇ ಆರು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಅಸಾಧಾರಣ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದರು.
ಕನ್ನಡ, ತೆಲುಗು, ತಮಿಳು, ಮಲಯಾಳಂ, ಹಿಂದಿ, ಸಂಸ್ಕೃತ, ತುಳು, ಉರ್ದು, ಪಂಜಾಬಿ, ಕೊಂಕಣಿ ಸೇರಿದಂತೆ 20ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಜಪಾನೀಸ್, ಜರ್ಮನ್ ಹಾಗೂ ಸಿಂಹಳ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮ ಧ್ವನಿಯ ಜಾದು ಹರಡಿದ ಜಾನಕಿ ಅಮ್ಮ, ತಮ್ಮ ಸುದೀರ್ಘ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರೋಬ್ಬರಿ 48 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿ ಅಪರೂಪದ ದಾಖಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅತಿ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದದ್ದು ಕನ್ನಡ. ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಡಿದ್ದು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ. ಡಾ. ರಾಜ್ಕುಮಾರ್, ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್, ಅಂಬರೀಶ್, ಶಂಕರ್ ನಾಗ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಸುವರ್ಣಯುಗದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಯಕನ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲೂ ಜಾನಕಿ ಅಮ್ಮನ ಧ್ವನಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನಾಯಕಿಯ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುವ ಕಂಠವಾಗಿ ಅವರು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಳಿಯದ ಗುರುತು ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಎಸ್.ಪಿ. ಬಾಲಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ, ಪಿ.ಬಿ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್, ಡಾ. ರಾಜ್ಕುಮಾರ್ ಹಾಗೂ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ ಇಳಯರಾಜ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಸಂಗೀತಯಾನ ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಅಮರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾಲು ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರು ವೀಲ್ಚೇರ್ನಲ್ಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
2016ರಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರರಂಗ ಹಾಗೂ ವೇದಿಕೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿದ ಜಾನಕಿ ಅಮ್ಮ, ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ 2018ರಲ್ಲಿ ತಮಿಳಿನ ಪನ್ನಾಡಿ ಚಿತ್ರದಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಾಡಿ ಸಂಗೀತಾಸಕ್ತರಿಗೆ ಸಂತಸ ನೀಡಿದ್ದರು.
ಜಾನಕಿ ಅಮ್ಮ ಕೇವಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಾಯಕಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಪ್ರತೀಕವೂ ಆಗಿದ್ದರು. 2013ರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಘೋಷಿಸಿದ್ದ ಪದ್ಮಭೂಷಣ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಎತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಆರು ದಶಕಗಳ ಸಂಗೀತ ಸೇವೆಗೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗೌರವ ದೊರಕಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ನಿಲುವು ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕರಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದೆ.
ಇಂದು ಜಾನಕಿ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಡಿದ ಸಾವಿರಾರು ಅಮರ ಗೀತೆಗಳು, ಆ ಮಧುರ ಕಂಠ, ಆ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಸ್ವರ—ಸಂಗೀತ ಇರುವವರೆಗೂ, ಕನ್ನಡ ಇರುವವರೆಗೂ, ಭಾರತೀಯ ಚಿತ್ರರಂಗ ಇರುವವರೆಗೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿವೆ.
ಸ್ವರ ನಿಂತಿರಬಹುದು... ಆದರೆ ಜಾನಕಿ ಅಮ್ಮನ ಸಂಗೀತ ಎಂದಿಗೂ ಮೌನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
.jpeg)
0 Comments